Karlar Kraliçesi

Bir varmış bir yokmuş. Bahar gelince, güller açarmış. Güller açmış, solmuş, yaz gelmiş. Sonbaharda rüzgâr dolanmış, kış kapıyı çalmış. Lapa lapa yağmış kar, yorgan gibi örtmüş her yeri. Çocuklar kızak kaymış. Yorulunca saklambaç oynamış. Kardan yorganın altına saklanmış. Akşam olunca büyükanne pencereden başını uzatmış. "Çanak çömlek patladı. Herkes evine. Evi olmayan sıçan deliğine!" diye bağırmış. Herkes girmiş evine. Büyükanne masalı anlatmaya başlamış.

Ülkenin birinde şirin bir kız çocuğu yaşarmış. Öyle neşeli, öyle iyiymiş ki herkes onu çok severmiş. Bir kış günü sokakta oynarken, karın üstünde ışıl ışıl parlayan bir ayna bulmuş. Aynayı almış, bakmış kendisine. Ne kadar çirkinmiş ne kadar da kötüymüş. O günden sonra hayatı değişmiş. Artık çok mutsuzmuş.