Tuvaldeki Adam

Kadın, masal diyarlarındaki prenseslerin çiçeklerin üzerinde uyandığı anlardaki gibi bir his veren yumuşak yorganın üstünde hafif bir tüy misali uzanıyordu. Hareketsiz bedeni üstündeki ağır katmandan kasılmış, rahatsızca bir kıpırdanmadan sonra üstündeki ağırlığı azaltmıştı.

Sonunda uyur uyanık halinden kurtulup gözlerini araladığında rahatlamayı arzularken bulunduğu yerin boğucu havasıyla karşılaşınca yastıktaki başını yavaşça yana yatırdı ve tavanı kadrajından ayırdı. Normalden uzun kirpiklerinin ayrılmama inadını yenmeyi başardığında bulanık görüşünden kurtulup etrafa rüyadaymış hissine kapılarak bir daha baktı. Dirsekleri üzerinde doğrulup aniden saplanan baş ağrısının nedenini, en son ne yaptığını düşündü.

Kesinlikle loş ışıkların kara duvara yayıldığı, etraftaki tozların nefesine kaçarak soluk borusunda kavga edişiyle dudaklarına verdiği öksürük bağırışlarının oluşuna sebep olan bir odaya gelmemişti kendi adımlarıyla. Üstündeki ağırlık kalın iki battaniyeydi. Beline kayan battaniyelerden bacaklarını kurtardığında ayaklarını soğuk ve sert zemine değdirdi. Beyni hala ona bir rüyanın içinde olabileceğini söylerken ayağı kalkmaya yeltendi. Gözleriyle etrafı tekrar taradığında odanın sakince, kapalı duran kapısını gördü. Şimdi gidip kapıyı mı açmalıydı? Yoksa yatağa yatıp tekrar uyumalı ve rüya olduğunu mu düşünmeliydi?