KAKOT: Kablo Koruma Timi

Yeter artık! İnanın bıktık!

Son aylarda mahallemize dadanan hırsızlar, bizimkiyle birlikte dört sokağın daha internet kablolarını çalıdılar. İnternet erişimimizi engellediler. Bu kaçıncı oldu, saymayı bıraktık!

Bu ne yahu? Her akşam, yarın internete bağlanabilecek miyiz? korkusuyla yatıp, her sabah, modemin ışıkları yanıyor mu? diye endişeyle kalkıyoruz.

Yooo, öyle inanmaz gözlerle bakıp dudak bükmeyin. Kablo hırsızlığını küçümsemeyin. Babannem gibi;

"Ne var bunda, birkaç gün oyun oynamazsanız kıyamet kopmaz," demeyeceğinizi biliyorum.

Siz de bu kabloların ne kadar değerli olduğunu biliyorsunuz. Ama o yüzünüzdeki gülümsemeyi beğenmedim. Kablo hırsızlığına inanmıyorsunuz, anladım.

Öğretmenim de artık zor inanıyor. Geçen gün bağlantımız olmadığı için ödevimi zamanında teslim edemedim. Açıklamaya çalıştım ama inanmadı. Hatta, "İnternetimiz yoktu" cümlesini, tembelliğime bahane olarak gördüğünden çok kızdı.

"Bu kadar da olmaz ki!" diye söylendi.

Sözleri beni çok yaraladı. Haklı bu kadar da olmaz! Ama gerçek bu, ne yapabilirim? Sanki yalan borcum var. Üstelik hırsızlık sadece benim ödevlerimi etkilese iyi, annem de çok zor durumda. Geçen ay işten çıkarıldı. Yeni iş başvurularını internet üzerinden yapıyor. Babama gelirsek; o da anneannemin hastane randevusunu internetten alıyor.

Ya kardeşim?.. O da hırsızlık yüzünden öğretmeninin gönderdiği okuma videolarını seyredemiyor. Banka işlemleri, fatura ödemelerine girmiyorum bile.

Daha ne anlatayım? Sorun sadece benim ödevim değil. Siz de bal gibi biliyorsunuz; "in-ter-net-siz ya-şam müm-kün de-ğil!" Anlayacağınız çalınanın sadece kablolar değil, hayatımız da çalınıyor. Yetkililer gelip kabloları yeniliyorlar ama sonra bir bakıyorsunuz her şey başa dönüyor. Sonsuz bir kısır döngü. Eh, bir kez daha; internetsiz yaşam mümkün değil! dersem yanlış olmaz değil mi?

"Abartma!" dediğinizi duyar gibiyim.