Güven Oyunu

Sanal Gerçeklik Merkezi’nde gece yarısını geçeli iki saat olmuştu. Tüm çalışanlar gece yarısından önce merkezden ayrılmaları ve günlük yapılan işlerin tutulduğu raporlarını teslim etmeleri gerekmekteydi. Yalnız bugün diğer günlerden farklı olarak gece yarısını geçmesine rağmen simülasyon odalarının birinin ışığı hala yanmaya devam ediyordu. Bu ışığın altında çalışan gençler Kadim ve Karan kardeşlerdi. Bu ikiz kardeşlerin gecenin bu saatinde çalışmasının nedeni sorarsanız. Bilinenden çok farklıydı diyebilirim. Merkez yönetiminden sorumlu kurul, bu özel izin ikiz kardeşlere veri tabanını güncellemeleri için verilmişti. Sanal Gerçeklik Merkezi’nde belirli aralıklarda sistem güncellemeleri gerçekleştirilirdi.

Ancak onlar kurulun bilmediği, gizlice hazırladıkları başka bir planın son aşamasını gerçekleştirmek için bu gece buradaydılar. Olayı tam anlayabilmek için bu kardeşlerin kim oldukları ve yaptıkları işleri bilmek gerekir. İkizlerimiz Sanal Gerçeklik Merkezi’nin çalışanlarıydı, Kadim merkezin programcılarından biriyken, Karan bu merkezde simülasyon teknisyeni olarak çalışıyordu. Sanal Gerçeklik Merkezi bir sürü yan yana dizilmiş simülasyon odalarından oluşan büyük bir kompleksti. Bu odalar tasarımlarından dolayı arı peteğini andırıyordu. Altıgen şeklinde tasarlanmış simülasyon odaları büyükçe bir alana yatay olarak yayılıyordu. İçinde arı gibi çalışan mensuplarıyla teknoloji üssü gibi görünüyordu. Beyaz gömlekli ya da yeşil üniformalı birilerini gördüğünüzde buradakilerinin önemli bir yaptıkları izlenimine kapılırdınız. Herkes ciddi ve işine odaklanmıştı. Oysaki ne bir insan hayatı kurtarmak ne de dünyayı kurtarmak için çalışıyorlardı. Buradakilerin amacı insanlara gerçeklikten farkı ayıramayacağınız simülasyonlarla sanal bir gerçeklik sunmaktı. Sanal gerçekliğin geldiği son noktada VRS denen kabinlerin içinde, insanlar taktıkları VR gözlükleri dışında vücutlarının belli bölgelerine yerleştirilen mikroçipler ile yalnızca görme değil; beş duyuyu da işin içine katacak simülasyonlar yapılıyordu.

Sanal gerçeklik gözlüğünü takan kişi, teknisyenin komuta odasındaki çalışmalarına göre VRN kabinin içinde başka bir dünyaya ışınlanıyor gibi oluyordu. Burun, kulak, deri ve dil gibi birçok duyu organına yerleştirilen mikroçiplerle ışınlanmış gibi olduğu sanal gerçeklik dünyasında uygun olarak tat, koku ve ses de alabiliyordu. Hatta sanal dünya da dokunduğu bir şeye sanki gerçekten dokunuyormuş gibi oluyordu. Sanal dünyada bir çikolatalı pasta yese, dilindeki mikroçiplere gönderilen doğru frekanstaki sinyallerle tatlı mı tatlı o pasta tadını alabiliyordu. Gül bahçesine simülasyonunda güllerin kokusunu gerçeğinden farksız olarak duyumsayan kişi, yaşadıklarının gerçek mi sanal mı olduğunu ayırt edebilir miydi gerçekten?

İnsanın burnundan tutun diline kadar garip şekilli mikroçipler yerleştirilmesi ne kadar garipte olsa birçokları bu deneyimi yaşamak için Sanal Gerçeklik Merkezine az denilemeyecek kadar makul bir ücret ödeyerek geliyordu. İster Ay’a ister dinozorların yaşadığı çağlara gitmek isteyin, merkez sizin isteğinizin en gerçekçi deneyimler sağlatacak kadar sunuyordu. VRN kabininden çıkan kişiye, simülasyonu yapılan yerin sanal olduğuna, gerçekten yaşananları yaşamadığına ikna etmeniz zor olurdu. Neyse biz asıl konumuza dönelim. Kadim bu sanal dünyayı kodlayan mühendis, kardeşi Karam ise VRN kabininden, kabinin içindeki kişinin talebine göre sanal dünyanın oluşturması için gereken komutları veren, düğmelere basan kişiydi.

Bu ikiz kardeşlerimiz gizli planı Kadim’in hayata geçirmek istediği projesiydi. Sanal Gerçeklik Merkez kurulu bu proje için izin vermemiş olsa da Kadim’in inandığından vazgeçmeye niyetti yoktu. Amacı uğruna kardeşi Karam’ı da işin içine dahil etmişti. Kurul’dan onay almayan bir oyun içindi tüm bu hazırlıklar. Kadim bu oyunu yaklaşık on yıldır kodluyordu. Oyunun adını bile özenle seçmişti. “Güven Testi” olacaktı. Bu oyundaki tek bir amaç vardı, o da ölmemek. Oyun Naturnist adını verdiği hayali krallığın bir taht oyunuydu. Bu kadar emek ile özenle çalıştığı oyunu kurulun reddetmesi için hiçbir sebep yokken onay alamamıştı. Bu gururuna dokunmuş, bir şekilde bu oyunun deneme simülasyonunu yapmaya karar vermişti. Deneme sürümündeki verileri kaydederek kurula sunacak ve onay almaya çalışacaktı. Sanal Gerçeklik Merkezi’nde demo olarak bile kurulun izin vermediği simülasyonların denenmesi yasaktı. Kadim bu yasağı delecek kadar gözünü karartmıştı.

“Hazır mısın?” diye sordu Karam komuta merkezinden, VRN kabininin içine uzanmış, gözlüğünü ve çeşitli donanımları takmış olan Kadim’e.

“Hazırım” diye cevap verdi. Saniyelik bir olayla gözünü açan Kadim tasarladığı oyunun içindeydi. Önünde bir yazı belirdi. Yapay zekâ yazıyı okumaya başladı.

“Naturnist krallığına hoş geldiniz! Oyuna başlamadan önce, ilk olarak size krallığı tanıtacağım. Başlayalım. Krallık doğu ve batıda olmak üzere iki şehri var. Doğu, Gök şehri olarak; batı ise Yeraltı şehri olarak bilinmektedir. Krallık tek bir imparator tarafından yönetilir. İmparator tahta geçtikten sonra Gök ve Yeraltı şehirlerinin başına geçecek olan “kadim” adı verilen yöneticileri belirler. Bu yöneticiler krallın oğlu ya da kızlarından biri, yani prens ya da bir prenses olur. Şehirlerin yönetimi ne kadar krallığına bağlı olsa da her şehir kendi bağımsızlığına sahiptir. Gök şehrinin kadimi kralın tek çocuğu ve oğlu olan Prens Venüs’dür. Prens şefkatli kalbi ile şehri barış ve huzur ortamını çevirmiştir. Şehir halkı Venüs’e büyük bir saygı ve sevgi duyarlar. Şehirde kaynakların eşit paylaşılması konusunda özen gösteren Venüs, tasarladığı sistemle şehirde fakirliği ve hoşgörüsüzlüğü azaltmıştır. Gök şehrine gittiğinizde halkı huzurunu ilk anda fark edebilirdiniz. Herkes işinde gücünde ama birbirlerine de destek olmaktan vazgeçmemişler. Adaletin olduğuna inanılan ortamda hoşgörü artar, suç azalır.

Naturnist Gök şehrinin politikaları ve prensin çabaları ile diğer ülkelerle savaşa girmeden, ılıman bir strateji izlemektedir. Prens şehirde savaşçı yetiştirmek yerine, bilge insanların yetişmesi için eğitim sistemini geliştirmekte. Diplomasi akademileriyle şehir insanlarına kan ve kılıçla değil, dil ve akıl ile çatışmaları çözmek öğretilmektedir. Naturnist Krallığı, Amantus gezegeninin üç krallığından biridir. Krallığın her tarafı sularla çevrili olduğundan, diğer krallıklarla bağlantısını deniz ulaşımı yolluyla sağlar. Bu durumun krallığa hem avantaj hem dezavantaj verir. Tounest ve Sertarnest krallıkları aynı kıta üzerinden bulundukları için birbirleriyle kara sınırları bulunmaktadır. İki krallıkta kıtadaki zenginlikleri paylaşamadıkları için sürekli bir savaş halindedirler. Naturnist krallığı ise bu savaşı ayrı bir kıta da olduğu için çoğu zaman dışında kalmış, taraf olmamıştır.

Diğer taraftan Tounest ve Sertarnest krallıklarının bulunduğu Mu kıtası, Naturnist krallığından daha zengin kaynaklara ve fırsatlara sahiptir. Prens Venüs bu dezavantajı, krallığın kaynaklarını doğru kullanarak ve yenilikçi sistemler geliştirilerek aşılabileceğine inanmaktadır. Mu kıtasındaki zenginlikleri elde etmek için krallıklarla savaşa girmenin doğru olmadığına inanmaktadır. Prens Venüs’ün en büyük düşmanı ve Naturnist tahtı için tek rakibi Yeraltı şehrinin prensesi Samara’dır. Samara, birinci dereceden kuzenidir. Krallın başka çocuğu olmadığı için Yeraltı şehrinin bir önceki kadimi olan amcasının kızı olarak başa geçmiştir. Yeraltı şehri yıllarca Gök şehrinden farklı yönetilmektedir. Yer altı şehri savaşçı ve hırslı bir topluluğun şehridir. Şehirdeki insanlar her an savaş çıkacak gibi eğitilirler ve tatminkâr değildirler. Prens Samara’da şehir insanlarını bu şekilde yönlendirir. Prens Samara hırslı ve açgözlü biridir. Hayali Mu kıtasındaki zenginliklerin tümünü ele geçirmek için ülkenin tek hâkimi olan bir kraliçe olmaktır.

İstediği emeli doğrultusunda her şeyi yapmanın mubah olduğunu düşünür. Krallığın bir gün fakirleşmemesi için savaş ve ganimet kazanılması gerektiğine inanır. Babasının izinden giderek iyi bir kılıç ustası ve savaş stratejisti olmuştur.

Şehirde eğitim sistemi savaş sanatları ve büyü ağırlıklıdır. Samara’nın diğer bir yeteneği de büyücülükte kendini geliştirmiş olmasıdır. Büyücülük, denilince onun uzmanlık alanı zehirler üzerinedir. Solununca öldüreninden tut, bir iğne gibi bedene sokulana kadar onlarca çeşit zehir geliştirmiştir. Zehirlerin savaşta büyük avantaj kazandıracağını düşünmektedir.

Samara’nın hedefi krallığın başına geçerek ülkeyi daha zengin yapmak için seferler düzenlemektir. Savaşçı ve sinsi yapına uygun olarak uzun siyah saçları ve koyu siyah gözleri nedeniyle, Gök şehri insanları ona “Kara Zehir” adını takmışlardır. Naturnist krallığını tanıdığımıza göre göreve gelelim. Kral öldü! Ülkenin başına geçecek kişinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu oyun başa geçecek olanı ve ülkenin kaderini belirleyecek. Ülkenin kralı tahtına geçecek olanı belirlemek için öncesinde bu oyunu kurguladı ve vasiyet etti. Oyuna göre Gök şehrine ve Yeraltı şehrine olmak üzere iki şehre de krallık mührü saklandı. İlk kim kendi şehrindeki mührü ele geçirirse, o tahtın sahibi olacaktır. Kral, “Mührü ele geçirmek için doğru kişiye güvenmelisiniz. İyi bir kral kime güveneceğini iyi bilir,” diyerek son sözünü söyleyip sonsuzluğa yolculuk etti.

Oyuna başlamadan önce Gök şehrinin Venüs’ü mü yoksa Yeraltı şehrinin Samara’sı mı olacağına karar vermelisin?