11 No.lu Kompartıman

Sabah saat yedi gibi, Kırıkkale Tren Garı’nın bahçesinde yolcusunu bekleyenler arasında parıldayan gözlerle sevinçlerini etrafındakilere belli eden ve gönülleri bir kuşun kanatları gibi pırpır edenlerin yanı sıra, birçok yolcu sevdiklerinin gözlerine bakarken sanki buruk bir hoşça kal diyordu. Ilık bir rüzgâr ağaçların dallarını sallayarak hafif bir uğultu çıkarmalarını sağlıyordu. Ağaçların sararan yaprakları rüzgarla birlikte etrafa saçılırken yolcular arasındaki küçük çocuklar bu yaprakların peşinden koşuyorlardı. Gar bahçesinde bekleyenler arasında; orta boylu, kıvırcık kahverengi saçlı bir genç kız, elindeki kitaplarını sırt çantasına yerleştirme çabasındaydı. Tren beklenilen saatten yaklaşık iki saat kadar gecikmişti. Bu durum yolcularda bezginlik hissi yaratmış ve etrafta başıboş dolaşmalar artmıştı. Hareket amirliği yolculara sabretmelerini söyleyerek trenin elbette geleceğini vurguluyorlardı. Her yolcuya aynı cevap veriliyordu. "Yoldaki bir çalışmadan dolayı tren rötar yapmıştı." Bu cevap yolcuları mutmain etmese bile yine de hareket amirliğine gidip son durum hakkında bilgi almak ihtiyacı hissediyorlardı.