Mermuz: Hayalden Gerçeğe

23 Kasım 2015

Ben gazeteci Halis Ceyhan. 55 yaşındayım. İlerleyen yaşıma aldırmadan hala bir şeylerin peşinde koşturuyorum işte. Günler, haftalar, mevsimler, seneler ilerliyor. Hayat değişiyordu ve biz de hayatla beraber değişiyorduk. Tamam kabul ediyorum eskiden gazetecilik böyle değildi ve biraz daha bağımsız hareket edebiliyordu. Ama halen de etkili bir meslek olduğuna inancım sonsuz.

O akşam bekar başıma dinlenmeden önce haber kovalıyordum. Çeşitli konular hakkında analiz yapıyordum. 5-10 dakikaya da uykuya dalacaktım. Birden bilgisayarıma bir mail geldi. Gecenin bu saatinde kim mail atar ki? Hem de kapalı mail atmış. Yani sadece içine tıklayınca görebileceğin cinsten. Aynı zamanda açtığın anda karşı taraf okuyup okumadığını bilebilecek. En basitinden bilgisayarın virüs kapması işin zaten cabası. En son 1 ay önce bütün bilgilerimi hard diske aktardığımı hatırlamak beni biraz rahatlatsa da yine de içimde bir şeyler kabarıyordu. Benim gibi teknolojiye sonradan adapte olan ihtiyarları tuzağa çekmek için bir girişim de olabilirdi.

Allah Allah! Gecenin 11'inde önemli bir şey olmasa insan herhalde mesaj atmaz diye düşündüm. O an bütün bu durumları aklımdan geçirdim.

Alt tarafı bilgisayara gelen bir e-mail idi. Ne olacaktı ki? Belki de sürekli gelen Pinterest ya da Hepsiburada gibi bir uygulama bildirimi de olma ihtimali vardı. Ve en son kararım, basit olarak gördüğüm bir muamma denizine yelken açmaktı. Fakat bundan sonraki hayatımın artık sonsuza kadar değişeceğini asla ama asla bilemezdim.